Blog van KleineAardeVrouw

Sinds ik in Frankrijk woon, deel ik mijn leefruimte met negen katten. Twee heb ik meegenomen uit Nederland en de andere zeven zijn hier op het terrein of in het dorp geboren.
De Franse katten zijn schuw, timide bijna, maar ze zijn fantastische jagers die de populatie muizen en ratten feilloos onder controle houden. De Nederlandse katten zijn allemansvrienden met stoere praatjes (ze zijn ook dubbel zo groot als de Franse katten), die graag over alles en iedereen de baas spelen. Zij hebben hier nog veel moeten leren over jagen en omgaan met het bosleven.

Tijdens de winter rustperiode ben ik even stil geweest. Het was tijd om naar binnen te keren en me niets aan te trekken van dingen die ik misschien zou moeten doen.
Tijdens een healing sessie in deze periode realiseerde ik mij hoezeer ik paarden miste in mijn leven van nu. Voor zolang ik mij kan herinneren zijn er paarden geweest in mijn leven, maar de laatste jaren niet meer. Het was een bijzonder besef van een diep gemis dat ik ver had weggestopt. Het frustreerde me dat ik even niet wist hoe ik de energie van paard moest terughalen. Door mijn paardenverleden weet ik namelijk hoeveel er komt kijken bij het houden van paarden en denk ik er niet licht over. Ook al hebben we genoeg land om er paarden te houden. Ik besloot om dan maar te gaan mediteren met de energie van paard. Voor mij, als echt paardenmeisje, een mager substituut maar toch bracht het de energie die ik nodig had.

Ons huis staat aan de rand van, zelfs half in, een groot wild bos met ravijnen, riviertjes, watervallen, een grote diversiteit aan bomen en planten en heel veel dieren. We zien dan ook veel leven langskomen in onze tuin. 
In de vroege ochtend worden we vaak bezocht door groepjes of koppeltjes reeën. Ze lopen voorzichtig tussen het huis en de gîte door om te foerageren in de moestuin of te schuilen onder de grote levensboom. 
Elke keer dat we ze mogen begroeten voelt als een zegening. 🙏

De ree is een onschuldig en zacht dier dat altijd met openheid en kinderlijke verwondering de wereld in kijkt. Hoe gevaarlijk en hard de wereld ook voor haar wordt, haar blik blijft zacht, liefdevol en vol vertrouwen. 
De ree leert ons dat het juiste antwoord op hardheid en conflict altijd gevonden kan worden in zachtheid en compassie.

Voor het eerst sinds heel lange tijd lieten ze zichzelf weer zien. De vuursalamanders. En niet zomaar één, maar tientallen. Gewoon op het bospad achter ons huis. Prachtige felgekleurde wezentjes die met trage, bedachtzame bewegingen hun weg vinden in het herfstige bos. Hun grote donkere ogen registreren iedere beweging en elk detail van hun omgeving. Pure schoonheid. Wat een bijzondere ontmoeting.

De salamander is een bruggenbouwer, een verbinder tussen de werelden. Hij leeft zowel in het water, als op het land en kan zelfs hoge temperaturen en grote droogte weerstaan. Hij bewaakt de balans tussen de alledaagse werkelijkheid en de spirituele werelden. Hij staat daarnaast vooral symbool voor transformatie en vernieuwing. De salamander herinnert ons aan ons eigen zelfherstellend vermogen en onze flexibiliteit. Hij vraagt ons om ons aanpassingsvermogen te gebruiken en onze veerkracht aan te wenden wanneer de wereld om ons heen verandert en uitdagingen voor onze voeten werpt.